Σήμερα παρατηρούμε το εξής απίστευτο φαινόμενο: Ο μισθός του έλληνα πολίτη είναι πολύ χαμηλός για να μπορέσει να επιβιώσει αξιοπρεπώς και πολύ ψηλός για να μπορέσει η εταιρεία στην οποία εργάζεται να είναι ανταγωνιστική. Είμαστε ο λαός που εργάζεται τις περισσότερες ώρες από όλους τους υπόλοιπους της Ευρώπης των 27 και ενώ η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική και η ηλεκτροκίνηση έχει ήδη μπει στη ζωή μας, προσφάτως επιτράπηκε και το δεύτερο οκτάωρο καθώς και το εξαήμερο. Δηλαδή, προσπαθούμε να καλύψουμε την έλλειψη ανταγωνιστικότητας με ακόμη περισσότερες ώρες εργασίας!

Εδώ λοιπόν θα έπρεπε να γίνει λόγος για την καινοτομία (ή την έλλειψη αυτής), την ποιοτική διαφορά των υπηρεσιών και προϊόντων της χώρας (το branding) και γενικά την διαφορά που έχουμε ως προς τον ανταγωνισμό. Εάν προσπαθούμε να ανταγωνιστούμε φτηνά προϊόντα λόγω του φθηνού εργατικού κόστους, τότε δεν έχουμε καμιά ελπίδα απέναντι σε χώρες όπως η Κίνα, το Πακιστάν (πχ. στα λευκά είδη) ή την Τουρκία. Έχουμε λοιπόν αρκετά προϊόντα που κάποιος να τα θέλει γιατί είναι ελληνικά; Όπως παραδείγματος χάρη κάποιος αγοράζει ιταλικά ρούχα, γαλλικά καλλυντικά, γερμανικά αυτοκίνητα ή ελβετικά ρολόγια; Ή μήπως έχουμε κάπου κάποια καινοτομία, κάποιο τεχνολογικής φύσεως πλεονέκτημα, ώστε ο αγοραστής να προτιμήσει το ελληνικό  προϊόν; 

Αντιθέτως, αυτό που έχει συμβεί με το μέσο μισθό, είναι ότι είναι πολύ χαμηλότερος από εκείνον παραδείγματος χάρη του 2004 – σε αγοραστική αξία αλλά και σε απόλυτους αριθμούς! Και αυτό διότι πάρα πολλές εταιρίες, ειδικά οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές, έδιωξαν το ακριβά αμειβόμενο προσωπικό και το αντικατέστησαν με πολύ φθηνότερο. Ακολούθησαν συγχωνεύσεις, αλλά και αναδιαρθρώσεις όπως παραδείγματος χάριν στο αεροδρόμιο, όπου δεν συναντάς πλέον άνθρωπο, παρά μόνον για λόγους ασφαλείας. Δυστυχώς επίσης οι ζητούμενες θέσεις εργασίας σήμερα στην χώρα της μονοκουλτούρας τουρισμού, είναι μάγειρας, λαντζέρης, σερβιτόρος, κηπουρός, καθαρίστρια, ρεσεψιονίστ, νυχού/κομμώτρια, delivery και courier. Το πρόβλημα που δημιουργούν οι χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, το βιώνουμε στο ήδη  πτωχευμένο σύστημα συνταξιοδότησης, όπου το κράτος συμμετέχει με αρκετά δισεκατομμύρια (περίπου 20!) από τους φόρους μας, για να κλείσει την σχετική τρύπα – παρόλες τις περικοπές συντάξεων. Βλέπετε, ζούμε σε μία γερασμένη χώρα, όπου μόλις πρόσφατα απώλεσε και ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού που έφυγε προς το εξωτερικό. 

Τα ανωτέρω, είναι χρόνια  προβλήματα, όπως η υπογεννητικότητα και το brain drain και δεν λύνονται από τη μία μέρα στην άλλη. Αντίστοιχα όμως, δεν βλέπω να έχει γίνει κάτι για την μείωση του ελληνικού κράτους. Το Δημόσιο συνεχίζει να έχει έναν δυσθεώρητο αριθμό υπαλλήλων και έναν ακόμη πιο πρωτοφανή αριθμό μετακλητών.

Πρέπει να κάνουμε πραγματικές μεταρρυθμίσεις, ώστε το σύστημα να γίνει πιο αξιοκρατικό, λιγότερο γραφειοκρατικό, να αναπτυχθεί τεχνολογικά και να γίνει πολύ πιο φιλελεύθερο οικονομικά. Πρέπει να σταματήσουμε αυτούς που περιχαρακώνουν τα μερίδια τους στην αγορά και να βρούμε τρόπους να μεγαλώσουμε την πίτα για όλους!

Τέλος, να θυμίσω ότι βρισκόμαστε στην περίοδο χάριτος του μνημονίου Τσίπρα και οσονούπω θα αρχίσουμε να πληρώνουμε την τοκοχρεολυτική μας δόση, ενώ είμαστε μία χώρα που βάλλεται από εξωτερικές απειλές, με ένα οικονομικό μοντέλο πολύ ευάλωτο σε εξωγενείς κινδύνους (φανταστείτε τι θα σημάνει για τον τουρισμό ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο) και δεν υπάρχει καθόλου περιθώριο για εφησυχασμό!

Δείτε λίγο το βιογραφικό μου. Συνδυάζω γνώσεις, επαγγελματική εμπειρία ως στέλεχος μεγάλων επιχειρήσεων, ηθική και εφευρετικότητα (Κάτοχος δύο πατεντών στον ΟΒΙ). Μπορώ και θέλω να προσφέρω για να μείνουν τα παιδιά μας στον τόπο μας!